Voor een eerste stedentrip Kopenhagen kamperen we met de kinderen in de haven- en forensenplaats Køge, veertig kilometer ten zuiden van de hoofdstad.
Køge
Er heerts een gezellige drukte in de haven met een zeilschool en een visrestaurant. Het stadje zelf heeft een oud centrum met de oudste vakwerkhuizen van Denemarken. Het T-shirt dat mijn man er koopt, met de tekst I love CD’s, is in het kaaswinkeltje aanleiding voor een gesprek met de kaasboer. Hij is er niet van, hij is van de vinyl. Zo is ook dit een van de gezellige vakantiepraatjes die je bijblijven.
De langgerekte camping met trekkershutten ligt aan de Køge Bugt van de Sont. Helaas ligt er tussen de camping en de kust een drukke weg.
Kopenhagen
Vanuit Køge vertrekt er elke tien minuten een trein naar de hoofdstad. We lopen er een stadswandeling. Zo’n uitgestippelde route is erg handig, want er is zoveel te zien in deze stad. Het is lastig de stad te bekijken zonder de hele tijd je camera in de aanslag te hebben.
We starten bij de gekleurde huizen aan de kade van Nyhavn. Vervolgens lopen we langs de “Marmeren” Frederikskerk, die na het overlijden van de architect toch maar met kalksteen is afgebouwd om de kosten te drukken. We aanschouwen het wisselen van de wacht bij winterresidentie Amalienborg, de Drakenfontein op het stadhuisplein. Erg mooi is het Kastellet, de oude citadel is één van de best bewaarde vestingwerken van Noord-Europa. Via paleizen, parken, vestingen en kerkgebouwen bereiken we de trekpleister de kleine zeemeermin, en klein is ze inderdaad. We eten een veel te overprijsde snack op een trendy loods-terras in de haven.
De volgende dag treinen we weer naar Kopenhagen. We gaan vandaag puur voor een bezoek aan het pretpark Tivoli. Dit park stamt uit 1843 en ligt pal naast het hoofdstation. Het is een uitgebreid park op een klein oppervlak, waardoor de attracties over en door elkaar heen opgesteld zijn. In dit pretpark koop je losse entreekaartjes en strippenkaarten voor toegang tot de attracties. Ikzelf ga nergens in en heb een boek meegenomen om me mee te vermaken. Al lezend op het bankje naast de toren met zweefmolen heb ik dan ook helemaal niet in de gaten dat de jongens al een hele tijd in de top van de attractie zijn blijven steken op hun schommeltjes. Door een storing moet de zweefmolen handmatig weer naar beneden getakeld worden. Het let de jongens niet, zodra ze weer op vaste bodem staan sprinten ze naar de volgende attractie, de vrije val.
augustus 2013
Opnieuw een weekje Kopenhagen
We houden niet van hele lange reisdagen en zeker niet van vroeg opstaan. Toch hebben we de wekker om half zeven gezet. We kunnen de hond namelijk al om half acht op zijn vakantieadres afgeven. Het is een dierenpension waar we onze viervoeter altijd kwispelend naar binnen brengen en dan na een vakantie geheel uitgeravot weer ophalen. Ook onze vorige hond vond het er altijd geweldig.
We doen vervolgens nog even een laatste ronde door het huis, vullen de voersilo’s voor de katten nog een keertje bij en leveren mijn diensttelefoon af op mijn werk. Het afgelopen Pinksterweekend had ik bereikbaarheidsdienst, maar deze dinsdagochtend is, met de overdracht van het mobieltje, ons vakantieweekje begonnen.
Iets na negenen begint de reis, reisdoel Maribo, een kwartiertje Denemarken in na de overtocht vanaf Fehmarn. Nog voor zevenen klappen we, na een relaxte reis, de stoeltjes uit en warmen de wraps met chili con carne op voor een snelle hap voordat we in het gouden uur, met de camera, het dorpscentrum in wandelen. De camping ligt aan de parkachtige oever van dit knusse plaatsje. We hebben Maribo op een eerdere vakantie al eens bezocht, leuk om er nog een keertje weer rond te lopen.
De volgende dag hebben we alle tijd om op onze eindbestemming te komen. Vanuit de camping bij de havenplaats Nivå, iets boven Kopenhagen, willen we onze uitstapjes gaan maken de komende dagen.
De aanleiding is het congres van mijn man. Voorheen gingen we jaarlijks naar Manhattan voor dit meerdaagse congres voor audiotechneuten, maar met de huidige gekte in Amerika hebben we geen trek meer in deze zakelijke bezoeken. We hebben daarom gekozen voor de conferentie in Europa, met dit jaar als locatie de technische universiteit van Kopenhagen. De vrijdag hebben we hiervoor gereserveerd.
Dragør
Vandaag maken we de reis van Maribo naar Nivå met twee tussenstops. Als eerste stop doen we Køge aan. Ook hier maken we, net als in Maribo, even een wandelingetje door het centrum om herinneringen op te halen. We vervolgen onze route door het drukke verkeer rond de hoofdstad naar Dragør, een soort bewoond openlucht museum aan de haven naast het vliegveld van de stad. Om het te bereiken gaan we met een tunneltje onder de landingsbaan door en komen in een heel andere wereld terecht. Van de verkeersdrukte belanden we plotsklaps in het Denemarken van eeuwen geleden. Het havenplaatsje kent een wirwar van okergele veelal rietgedekte huisjes, straatjes met kinderkopjes en een jachthaven met houten barakken rond een rokerij. Het is er gezellig druk, hoewel het niet echt vakantieseizoen is. Mensen slenteren langs de winkeltjes en langs de kades, eten ijsjes op de terrassen en laten honden uit. Aan de werf wordt wat aan bootjes gewerkt en liggen er meerdere op stellages op onderhoud te wachten. Vanaf de jachthaven hebben we een mooi uitzicht op de brug naar Malmø.
Na de nostalische wandeling duiken we het drukke verkeer van de hoofdstad weer in. In de middagspits is het af en toe even schuifelen en ritsen, maar dan rijden we ten noorden van Kopenhagen weer richting de kust. In Nivå treffen we een vriendelijke enigszins slonzige camping aan, met een uiterst vriendelijk en hartelijk jeugdig beheerderskoppel. Vanuit hier zullen de komende dagen onze uitstapjes met de trein en per fiets gaan.
Humlebæk
Na een heerlijke lunch met rijkelijk belegde Smørrebrød op het terras in de jachthaven fietsen we de oude strandweg op naar Humlebæk. Dit gebied wordt ook wel de Deense Rivièra genoemd. We fietsen er dan ook langs wel erg mooie huizen, velen met een overtuin met eigen aanlegsteiger. Een kwartiertje noordwaarts ligt het museum voor moderne kunsten Louisiana. Het is een schitterend complex van aaneengeschakelde zalen en gangen, met uitzicht op de beeldentuin rondom en de kust. Het wordt dan ook in de reisgidsen vermeld als het mooiste museum van Denemarken.
Lyngby
Vandaag nemen we de bus in zuidelijke richting langs de kust. Tijdens de rit wordt nog meer duidelijk waarom de naam Rivièra aan deze kust gegeven is, de riante woningen met zeezicht, de vele parken, jachthavens en zandstranden. Enkele villa’s blijken ambassades te zijn. De Israëlische wordt zwaar bewaakt door politie en militairen met geweren.
Vlakbij de camping stappen we op de rechtstreekse verbinding naar Lyngby. Mijn man gaat er enkele praatjes volgen op het congres, ik rijd een paar haltes verder naar het eindpunt van de lijn, station Lyngby, en zal me prima vermaken in het gigantische Lynby Storcenter met bijna honderd winkels. Na de praatjes wandelen we nog even samen door het oude gedeelte van deze buitenwijk van Kopenhagen. De lange brede laan met winkels en terrassen, met aan weerszijden bomen en parkjes en veel traditionele okergele huizen, eindigt met een kolossale bakstenen kerk op een grafheuvel. Het geheel vormt een soort oase binnen de stakke straten met onderwijsinstellingen, studentenflats en techkantoren.
Nivå
Het havenplaatsje zelf is niet echt het vermelden waard. Het is een nieuwbouwwijk met een bouwput. Het winkelcentrum is op de dorpssuper na gesloten en er is een treinstation. Alleen het haventje heeft wel wat, mensen poetsen er hun bootjes, er is een roeiclub en fietsers maken er een tussenstop. We hebben er twee keer gegeten in een erg gastvrij en gezellig restaurantje annex ijssalon. Het is helemaal in beachstijl ingericht, binnen staan de tafeltjes er zelfs in het zand.
Met de trein gaan we van Nivå naar het hoofdstation van Kopenhagen. Het is de stoptrein van Helsingør naar Holbæk, waar intensief gebruik van wordt gemaakt. In de hoofdstad kun je op deze zaterdagmiddag op de koppen lopen, zo druk is het er. Niet vervelend druk overigens, eerder vrolijk druk, veel vrijgezellen uitjes en voetbalfans in een goede stemming. Vele highlights zijn lopend prima te doen. Voor een groot deel komt de route dan ook overeen met die van ons vorige bezoek aan de stad. Maar we willen ook zeker plekken bekijken waar we nog niet geweest zijn. Wanneer we over de brug de drukte bij de toeristische trekpleiser Nyhavn, de overbekende kades met de gekleurde grachtenpandjes, verlaten komen we in het relaxtere Christianshavn. We lopen er langs de alternatieve eettentjes waar mensen op de stoepen rondhangen, via de Verlosserskerk met z’n kurkertrekkervormige punt en de fietsbrug van samengestelde cirkels. Na ruim vijf uren ontploft onze stappenteller zo’n beetje. Tijd om uit te rusten in de trein terug. We hebben overigens mazzel dat we er een zitplaats hebben kunnen bemachtigen voor de reis van ruim drie kwartier.
mei 2026